The Legend of 1900 (1998) - OCR fps 23.976 runtime 2:05:23
ผมยังถามตัวเองว่า...
ทำถูกหรือเปล่าที่ทิ้งเมืองลอยน้ำของเขา
ผมไม่ได้หมายถึงแค่งาน
ความจริงคือ เพื่อนแบบนั้น
คือเพื่อนแท้
ที่จะหาไม่ได้อีก
ถ้าคุณจะทิ้งพื้นที่โยกเยก
ถ้าอยากรู้สึกถึงพื้นที่มั่นคงกว่าใต้ฝ่าเท้า
ตอนนั้น คุณจะไม่ได้ยินเสียงดนตรีของพระเจ้าอีก
แต่เหมือนที่เขาเคยพูด คนเราไม่มีวันจนมุม
ตราบใดที่ยังมีเรื่องดี ๆ มีคนไว้เล่าให้ฟัง
ปัญหาคือ
ไม่มีใครเชื่อเรื่องของผมแม้สักคำ
มันเกิดขึ้นตลอดเวลา
บางคนจะเงยหน้า และเห็นเธอ
มันเป็นเรื่องที่เข้าใจยาก
จะมีพวกเรากว่าพันคนบนเรือลำนั้น
เศรษฐี, นักเดินทาง
พวกอพยพ, ผู้คนแปลก ๆ และเรา
แต่จะมีคนหนึ่งเสมอ, คน ๆ เดียว
ที่จะเห็นเธอก่อน
เขาอาจจะนั่งทานอะไรอยู่
หรือเดินอยู่บนดาดฟ้า
หรืออาจจะนั่งชุนกางเกง
เขาจะเงยหน้าดูนิดหนึ่ง มองออกไปในทะเล
แล้วก็เห็นเธอ
เขาจะยืนตรงนั้น ยืนนิ่งแต่ใจเต้นโครมคราม
และทุก ๆ ครั้ง
ทุกครั้งผมสาบานได้
เขาจะหันมาหาเราทุกคน เเละตะโกน อเมริกา
นิวยอร์ค
คนที่เห็นอเมริกาก่อนใคร
บนเรือทุกลำต้องมี
อย่าคิดว่าเป็นแค่เหตุบังเอิญ
หรือคิดว่าเป็นภาพลวงตา
มันคือชะตา
ผู้คนที่มักจะจำภาพนี้
ไปตลอดชีวิต
ถ้าพวกเขาเป็นเด็ก
คุณจะอ่านสายตาออก
ถ้าคุณดูอย่างถี่ถ้วน
คุณจะเห็นเธอเต็มตา
อเมริกา
ผมเองเคยเห็นจนชินตา
6 ปี บนเรือ เดินทางปีละ 5 เที่ยว
ระหว่างยุโรปกับอเมริกา
ซึมซับประสบการณ์ในมหาสมุทร
พอขึ้นฝั่ง
แทบจะยืนปัสสาวะตรง ๆ ไม่เป็น
ทั้ง ๆ ที่โถมันอยู่กับที่
แต่คุณก็โยกตัวเหมือนเสียสติ
คุณสามารถขึ้นจากเรือได้ไม่ยาก
แต่จากมหาสมุทร กำลังจะปิดร้าน
จะให้ผมช่วยอะไร
ตอนลงเรือผมอายุ 24
ชีวิตผมสนใจอยู่เรื่องเดียว
คือการเป่าทรัมเป็ต
ผมต้องการขาย
คอนน์ ไม่เลว
ทองเหลืองเนื้อดีที่สุด
6 ปอนด์ 10 ชิลลิ่งให้ได้แค่นั้น
ผมรักมันเท่าชีวิตนะ
ถึงผมไม่ใช่คนดัง แต่ก็น่าจะเกิน 20 เหรืยญ
ถ้ารูปนั้นล่ะก็
ราคาคงไม่ถึงครึ่งคราวน์
ออกไปปิดประตูให้ด้วยนะ
ก็ได้ลุง ลุงชนะ
ลุงเพิ่งซื้อเครื่องดนตรีชิ้นประวัติศาสตร์
แนะนำอะไรให้อย่างนะ
ออกไป หาอาหารดี ๆ กินซะ
ขอเล่นเป็นครั้งสุดท้าย
ฉันไม่มีเวลานะพ่อหนุ่ม
ก็ได้
รีบหน่อย จะปิดร้าน
ขอบคุณ
เหมือนกันมากเลย
เพลงเดียวกับที่นายเพิ่งเล่น
ชื่อเพลงอะไร
มันไม่มีชื่อหรอก
มีคนแค่หยิบมือเดียวมีบุญพอจะได้ฟัง
สไตล์มัน ฉันนึกมาตั้งแต่เช้าแล้ว
เดาไม่ออกว่ามือเปียโน มหัศจรรย์คนนี้ใคร
ลุงคงไม่เคยได้ยินชื่อ เขาเป็นใคร
ถ้าผมบอกว่า คน ๆ นี้ไม่มีตัวตน
ผมไม่ได้โกหก
ฉันไม่ชอบความลับ
บอกมาเถอะ ปิศาจตัวไหนเป็นคนเล่น
ความลับของผม
มันเป็นปีแรกของศตวรรษเฮงซวย
ตามคำจำกัดความของช่างเครื่อง ผิวดำประจำเรือเวอร์จิเนียน
พวกเศรษฐีขี้ตืด
ไม่มีทำร่วงนอกจากก้นบุหรี่ กับผ้าเช็ดหน้าโสโครก
นาฬิกาอย่างนี้ไม่มี
ยี่ห้อเอลจิ้นโทรม ๆ เหรอ ดุมข้อมือเก่า ๆ ก็ยังดี
เราบ่นอะไร แหวนเก๊ยังไม่มีเลย
อะไรนี่
ซิก้าตั้งมวน
สงสัยคนจนที่มางานเลี้ยง
อะไรนี่
ไอ้ทุเรศ
เศรษฐีบ้า
ไม่เคยลืมอะไรนอกจากตอนมีหนี้
มาทำอะไรตรงนี้
ทีดี เลมอนส์
ว่ายังไงเลมอนส์
พวกอพยพงี่เง่า นายพูดเองนะ
ไอ้พวกอพยพก็อย่างนี้
มาคลอดลูกบนเรือ แล้วก็ทิ้งเด็กไว้ให้เราเลี้ยง
จะได้ไม่มีปัญหากับพวก ต.ม. ไง
เด็กผู้ชายโตขึ้นจะเป็นอะไรได้
ก็แค่พวกอพยพ
อย่าสนใจพวกบ้านั่นนะ
เลมอน ดื่มซะไอ้หนู
รายนี้ทิ้งไว้ชั้น 1 บนหลังเปียโน
คงกะให้เศรษฐีมาเจอ จะได้คาบช้อนเงินช้อนทอง
ดวงเด็กมันต้องเจออะไร ยาจกคุมเครื่องเรือโดยสาร
มีคนนินทาแกอยู่แดนนี่
พวกมันครึกครื้นแต่แกน่าเวทนา
จบแล้วยังไง ไอ้พวกหนูโสโครก
บนกล่องเขียนไว้ว่าทีดี ใครรู้ไหมแปลว่าอะไร
ลืมไป พวกแกอ่านไม่ออก
แปลว่าขอบใจแดนนี่นะ
พวกมันทิ้งไว้ให้ฉัน ฉันจะเลี้ยงมันเอง
จะตั้งชื่อไอ้หนูนี่ว่าอะไร
ลืมนึกไป
คงต้องตั้งชื่อเขาตามชื่อฉัน
แดนนี่ บู๊ดแมน
คำว่าทีดีไว้ตรงกลางเหมือนพวกเศรษฐี
มีตัวย่อบนดุมข้อมือ
เอาไว้ตรงกลางมันดูมีคลาส
พวกทนายเฮงซวย มีชื่ออักษรย่ออยู่ตรงกลาง
ทนายฉันยังชื่อโจนาธาน พีทีเค วันเดอร์
โตขึ้นขืนเป็นทนายได้ฆ่าตายคามือแน่
ชื่อของเด็กจะต้องเป็น..
แดนนี่ บู๊ดแมน ทีดี เลมอนส์
ไม่ใช่ลูกผู้ดีนะแดนนี่
นายเจอมันเมื่อวันอังคาร ชื่อทวิสเดย์สิ
ไม่ยักโง่เหมือนที่หน้าแกฟ้อง
ฉันเจอเขาในเดือนแรกของปีเริ่มแรก
ของศตวรรษใหม่เฮงซวยนี่
จะต้องเรียกว่า เด็กชาย 1900
1900 งั้นเหรอ นั่นมันตัวเลขนี่
เคยเป็นตัวเลขแต่ตอนนี้คือชื่อ
แดนนี่ บู๊ดแมน
ทีดี เลมอนส์
1900
ลูกแหง่ของแกไม่ค่อยสบายใจ
ไม่ต้องกลัวพ่อแกมาแล้ว
ตัวนิดเดียวทำไมอึเก่งอย่างนื้
เด็กชาย 1900 โตขึ้นมาในสภาพนั้น
ในเรือลำหนึ่งที่เหมือนเปลใหญ่
เพราะแดนนี่กำลังจะโดนแย่งเขาไป
เพราะปัญหาเรื่องเอกสารกับวีซ่า
เด็กเลยต้องอยู่แบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ ใต้ท้องเรือเดินสมุทรเวอร์จิเนียน
ลองอ่านเองซิ
เอานิ้วชี้ไปที่ตัวหนังสือ
มันจะได้ไม่วิ่งหนี
เเมง ดีมาก อ่านต่อ
โก้
มา ต่ออีกนิดหนึ่ง
ม่า
อ่านเก่งมากเลมอน
เอามารวมกัน เหมือนเวลาวาล์วต้มน้ำมันรั่วน่ะ
เร็วเข้า
แมง.. โก้.. มาม่า
แมงโก้มาม่า อ่านต่อสิ
แยงค์.. มาย.. เชน
ทำไมหัวเราะจังเลย
เพราะนั่นมันชื่อม้าหมดเลย
ฉันคลั่งชื่อม้าจริง ๆ ดูนี่สิ
เพิ่งชนะที่คลีฟแลนด์เมื่อวาน
แฮปปี้ ฮู้ฟเฟอร์
ฟังนี่สิครับ
แซลซี่ แลสซี่
นี่อีกครับ เรด ฮ็อทมาม่า
มาม่านี่อะไรครับ
มาม่าเหรอ
มาม่าก็คือม้า
ม้าเหรอ ม้าแข่ง
ที่จริงรู้ไหมมาม่าเป็นม้าพันธุ์แท้ ที่เยี่ยมที่สุดในโลก
พนันมาม่าไว้รับรองชนะตลอด
ทาโน่ ดามาโต้
ราชาแห่งมะนาว
จิ้มตรงนี้แล้วอ่านสิครับ
ทีดีไม่ใช่ขอบใจแดนนี่
หมอนี่มันใคร คืนนี้อ่านมาพอแล้ว
อ่านมากไปเดี๋ยวจะแย่
อะไรอีกครับที่แย่
ทุกอย่างบนเวอร์จิเนียนแย่หมด
ทุกอย่างเลย
บนบกน่ะมีฉลามคอยกินแกทั้งเป็นอยู่ห่าง ๆ ไว้
อะไรคือบ้านเด็กกำพร้า
บ้านเด็กกำพร้าก็เหมือนกับคุกขนาดใหญ่
ไว้ขังพวกลูกไม่มีพ่อ
ถ้าผมไม่อยู่กับพ่อ ก็ไปอยู่บ้านเด็กกำพร้าเหรอ
เข้าใจถูกแล้วเลมอน
ฝันดี
ระวังแดนนี่
แดนนี่
มองฉันสิ
เรียกหมอ
ตามหมอมาเร็ว
ไอ้เพื่อนยากพูดกับฉันสิ
หมอ
แค่โดนตบหลังเบาะ ๆ
โฮลี่ชู้ท
กับไทม์สดูดี แต่..
โดนตัดสิทธิ์
3 วันเต็มกว่าแดนนี่จะไปสู่สุขคติ
ตายตอนฟังผลแข่งเที่ยว 6 ที่ชิคาโก้
ดริ้งเคเบิ้ล วอเตอร์ทิ้งห่าง เวจเจ๊ทเทเบิ้ล ซุป 2 ช่วงตัว
ห่างบูลฟาวเดชั่น 5 ช่วงตัว
แม้ข้าจะต้องเดินผ่านหุบเขาอันดำทะมึน
ข้าจะไม่กลัวเพราะทรงสถิตเคียงข้างข้า
พระบารมีให้ข้าปลอดโปร่งใจ
ข้าจะพำนักในบ้านของพระองค์ชั่วนิรันดร์
ในนามของพระบิดา
พระบุตรและพระวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์
อาเมน
ฟังสิ.. เสียงเพลง
ตอนนั้น 1900 เพิ่ง อายุ 8 ขวบ
เขาเดินทางระหว่างยุโรป กับอเมริกา 50 ครั้งแล้วมั้ง
มหาสมุทรคือบ้านของเขา
ไม่เคยย่างเท้าก้าวขึ้นแผ่นดิน ไม่เคย
แม้เขาจะเคยเห็นจากท่าเรือเป็นร้อย ๆ ครั้ง
แต่ก็ไม่เคยขึ้นจากเรือ
ปัญหาคือเท่าที่โลกมีส่วนเกี่ยวข้อง เขาไม่มีตัวตนด้วยซ้ำ
ไม่มีเมืองสักเมือง ไม่มีโบสถ์ โรงพยาบาล คุกหรือทีมเบสบอล
ที่มีประวัติชื่อเขา
เขาเป็นคนไร้สัญชาติ
ไม่มีแม้กระทั่งวันเกิด ไม่มีญาติมิตร
เขาอายุ 8 ขวบ
แต่ตามทางการแล้ว เขาไม่เคยเกิดมาด้วยซ้ำ
กัปตัน ตื่นเถอะกัปตัน
ชื่ออะไรน่ะ
ชื่อ 1900
ไม่ใช่เพลง ชื่อเด็กน่ะ
เขาชื่อ 1900 เหมือนชื่อเพลง
1900 นี่มันผิดกฏเรือเราอย่างแรง
ช่างกฏบ้า ๆ นั่นเถอะ
แต่ฉันไม่เข้าใจนะ
จานเสียงมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้
มันไม่น่ามี
แผ่นเดียวที่มีถูกทำลายทันที หลังจากที่ตัดเสร็จ
ก็นี่ล่ะแผ่นหล่อ
มีประโยชน์เวลาที่ต้องไปอัดสดถึงที่
ลุงไปได้มันมายังไง
ส่วนใหญ่วัน ๆ ฉันก็ใช้เวลา
ปะติดปะต่อไอ้โน่นไอ้นี่
ฉันเจอมันโดยบังเอิญ ซุกอยู่ในเปียโนตัวหนึ่ง
ฉันซื้อมันมาจากนายหน้ามือสอง
พวกเขาขนลงมาจากเรือ
ก็จอดอยู่โน่นไง
อย่าไวนักก้านมันไม่ดี
ข้างบนน่ะใจเย็น
นายมาจากไหน ลิเวอร์พูล
ทำอะไรเป็น ช่างตัดผมครับ
จ้างเขาไว้ ขอบคุณมากครับ
ต่อไป, ทำอะไร เป็นช่างไม้ครับ
เก่งทางเครื่องยนต์ด้วย
ทำอะไรเป็น ผมเป่าทรัมเป็ต
บนเรือมีนักดนตรีครบแล้ว คนต่อไป
มันจะไปไหนของมัน
อะไร
ไม่รู้สิ ถ้าไม่รู้บอกให้ก็ได้ แจ๊ส
เป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุด
ทุกคนมีความหวังในดวงตา
เสียงร่ำลา เสียงไซเร็น
แล้วโลกที่ลอยน้ำก็เริ่มเคลื่อนตัว
รู้สึกเหมือนงานเลี้ยงงานใหญ่
จัดขึ้นเพื่อผมโดยเฉพาะ
แต่แค่ 3 วันให้หลัง
ท้องทะเลก็เบื่อความอึกทึก
คอนน์ เป็นอะไรไป
แข้งขาอ่อนเหรอ
มือทรัมเป็ตที่เป่ายี่ห้อคอนน์ใช่ไหม
ไปด้วยกัน ฉันมีวิธีให้นายหายเมา
ตามฉันมา
ช่วยปลดเบรคทีสิ จะบ้าแล้ว
เชื่อสิ
ปลดเบรคออก
ขึ้นมานั่งข้างฉัน
นายประสาทรึเปล่า
รีบขึ้นมาไม่งั้นนายอดแน่
ไหนบอกหน่อยสิ นายมีลูกหรือเปล่า
สักวันนายต้องไปอยู่บ้านกำพร้าแน่
ประสาท
มาม่า รู้เรื่องม้าเหมือนกันนี่
พอรู้นิด ๆ
สวัสดีครับกัปตัน ไปด้วยกันไหม
หน้าต่างมันบานใหญ่แค่ไหน ใหญ่โตมโหฬาร
เราคงต้องขุดถ่านหินบนเรือนี่ชั่วกัลปาวสาน มีสิทธิ์
โตขึ้นจะได้รู้ทำอะไรเป็นบ้าง
คอนน์ อะไร
มาจากนิวออร์ลีนส์ใช่ไหม
นายรู้ได้ยังไง
ฉันรักเมืองนั้น จริงเหรอ
ไม่ได้ไปมานานเหมือนกัน
หน้าหนาวมันสวยมาก
พอมีนาคม
นายพึ่งยามบ่ายของวันหนึ่งได้เสมอ
ขณะที่ไม่ทันตั้งตัว
หมอกก็โรยตัว
เป็นแถวสีน้ำนม
อ้อยอิ่งอยู่ใต้โคมข้างถนน
มันตัดทุกสิ่งทุกอย่าง
เหมือนคมมีดสีขาว
มีมนต์ขลัง
หลังคาบ้านหายไป
กิ่งไม้หายไป
ยอดวิหารเซนต์หลุยส์ก็หายไป
ไม่เห็นศีรษะผู้คนที่ผ่านไปมา
ตั้งแต่คอขึ้นไปทุกอย่างหายหมด
ในแจ็คสันสแควร์
จะเห็นแต่ร่างที่ไร้ศีรษะผ่านไปมา
เดินชนกัน เอ่ยคำทักทายกัน แม่นายสบายดีเหรอ
พอที
เสียดายมันอยู่ไม่นาน
นายรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง
รู้ไหม ตั้งแต่ฉันขึ้นเรือมานี่
ฉันได้ฟังเรื่องคน คนหนึ่งเยอะมาก
รู้สึกเขาจะเกิดบนเรือลำนี้
ไม่เคยไปไหนเลย
เรื่องบ้า ๆ น่ะ 20 ปีไม่เคยเหยียบขึ้นบกเลย
27 ปี เขาแต่งเพลงที่ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อน
ได้ข่าวมาเหมือนกัน
ทีแรกฉันนึกว่าใช่นายแน่
แต่แล้วก็ไม่เข้าเค้า
เลยเหมาว่าถ้าเป็นนาย 1900
เขาจะรู้เรื่องนิวออร์ลีนส์ได้ยังไง
เพราะว่านายเคยไปนิวออร์ลีนส์
ถ้าบอกว่าฉันไม่เคย เหยียบเมืองนั้นเลย
จะเชื่อมั้ย
จะใครก็ช่างนะ แม็กซ์ ทูนี่ย์
ยินดีที่รู้จัก
ถึงไหนแล้วนี่
เราควรจะระเบิดมันนี่
ไม่ใช่เก็บไว้ให้ปลาแทะเล่น
คุณจะระเบิดเรือลำนั้นไม่ได้
เพื่อนรักของผมยังอยู่บนเรือ
พวกคุณโดนข้อหาร่วมกันฆาตกรรมแน่
ลากเขาออกไปที ลากไปให้พ้นหน้าฉัน
ผมไม่ได้กุเรื่อง ไม่ได้บ้าด้วย
มีคนอยู่บนเรือเวอร์จิเนียนจริง ๆ
เราไล่หมดตั้งแต่ท้องเรือยันเสากระโดง
เหลือแต่ดินระเบิด
ดินระเบิดเป็นลัง ๆ นายมั่นใจได้ไงว่ามีคนบนเรือ
เพราะฉันนี่ล่ะจะเป็นคนกดสวิทซ์
มั่นใจว่าอยู่
ผมมีช่วงที่ดีที่สุดบนเรือเวอร์จิเนียน
จบแค่นี้
ลุยเลย
นายคิดถึงอะไรเวลาเล่น
นายลอยไปถึงไหนเวลากดคีย์
เมื่อคืนฉันอยู่ในประเทศที่งดงาม
ผมของผู้หญิงหอมกลิ่นน้ำหอม
มีเสือเต็มไปหมด
เขาเดินทางทุกครั้งสิ้นสุดลงในที่ต่างกันไป
ใจกลางลอนดอนบ้าง บนรถไฟสายผ่านกลางประเทศบ้าง
ไม่ก็ที่ขอบภูเขาไฟยักษ์
ในโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ยืนนับเสาหินกับจ้องมองไม้กางเขน
เขาเดินทาง
อเมริกา
ทำไมไม่ยอมขึ้นจากเรือบ้าง
สักครั้ง ครั้งเดียว
ไปดูโลกให้เห็นกับตา
ตานายเองน่ะ
เคยคิดบ้างหรือเปล่า อยากทำอะไรก็ทำได้
ผู้คนต้องคลั่งนายแน่ ๆ
นายมีทางรวยอื้อซ่านะ
หาบ้านสบาย ๆ อยู่สักหลัง
หาเมียสักคนหนึ่ง ลองสิ
พระเจ้ารู้นายไม่อาจใช้ชีวิต
เดินทางขึ้นล่อง เหมือนลูกดิ่งโลกอยู่ข้างนอกนั่น
แค่ข้ามสะพานเรือก็ถึงแล้ว
แล้วสะพานเรือน่ะ
มันแค่ไม่กี่ก้าว
ทุกอย่างรออยู่ที่บันไดขั้นสุดท้ายนั่น
ทำไมนายไม่ลอง
สักครั้ง
ทำไมไม่ขึ้นบนบ้าง
ทำไม ๆ
ฉันว่าพวกบนบกเสียเวลากับคำว่าทำไม
หน้าหนาวมาก็เร่งให้ถึงหน้าร้อน
หน้าร้อนมากับต้องทนทรมานรอหน้าหนาว
มิน่าถึงไม่เคยเบื่อการเดินทาง
มักไล่ล่าที่ ๆ มันไกล ๆ ที่มันมีแค่หน้าร้อน
ฉันว่ามันไม่เข้าท่า
หยุดก่อน หยุดทุกอย่างก่อน
ขอโทษที่ละลาบละล้วง
ดนตรีนายมีพลังมาก
ดูคุณไม่สบายใจที่จะไปอเมริกา
ไม่ใช่อเมริกา
ทุกอย่างที่ทิ้งมาต่างหาก
จน 2-3 ปีก่อน
ฉันรู้จักแต่ไร่ฉัน
โลกของฉันเริ่มและจบลง บนที่ดินผืนเล็กนั่น
ฉันไม่เคยไปเดิน ตามถนนหลักในเมืองใหญ่
นายอาจไม่เข้าใจแต่
นายเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว
ผมรู้จักคนที่เจอเรื่องคล้ายกับคุณ
แล้วอยู่ ๆ ที่ดินเกิดแล้งเหมือนฉันไหม
เมียเขาหนีตามพระไปเหมือนเมียฉันไหม
เขาเจอไหมที่โรคร้าย
ฆ่าลูกเขาไป 5 คน
เปล่า แต่ตอนจบเขาก็โดดเดี่ยว
แสดงว่าเขาโชคดีกว่าฉัน
ฉันเหลือลูกสาวคนหนึ่ง คนสุดท้อง
เเกรอด
เพราะแกฉันเลยตัดสินใจ
ลุกขึ้นสู้กับความซวย
เดินทางไปเรื่อยไม่มีจุดหมาย
แต่แล้ววันหนึ่ง
เมื่อฉันผ่านเมือง ที่ฉันยังไม่เคยเห็นมาก่อน
ฉันไปถึงเนินเขา
เห็นสิ่งที่สวยที่สุดในชีวิต
ทะเล
ทะเลเหรอ
ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อน
มันเหมือนฉัน
โดนสายฟ้าฟาด
เพราะฉันได้ยินเสียง
เสียงของทะเลเหรอ
ใช่แล้วเสียงของทะเล
ไม่ยักเคยได้ยิน
มันเหมือนเสียงกู่ร้อง
ที่ทรงพลังอำนาจ กู่ร้องและกู่ร้อง
สิ่งที่มันร้องบอกคือ
เจ้า
ที่ไม่มีมันสมองน่ะ
ชีวิตคือสิ่งดี
เจ้าเข้าใจหรือเปล่า
สิ่งดี ฉันไม่เคยมีมุมมองแบบนั้น
ในสมองฉันชุลมุนไปหมด
ตอนนั้นล่ะ ที่ฉันตัดสินใจเปลี่ยนแปลงชีวิต
เพื่อเริ่มใหม่
เปลี่ยนชีวิต เริ่มต้นใหม่
บอกเพื่อนของนายด้วย
1900
นี่แม็กซ์ ทูนี่ย์ เพื่อนนายยังไง
ออกมาเถอะ 1900 ฉันก็เพื่อนเหมือนกัน
ถึงไม่เคยเจอหน้า ไม่ต้องห่วง ไม่มีตำรวจหรอก
นายเอ่ยเรื่องเปียโน
เจอมันตรงไหน ด้านโน้นครับ
1900
มือไวโอลิน บิล ดักลาส
ทูบ้ากับเบสเฟร็ดดี้ ลอยคาโน่
แม็กซ์ ทูนี่ย์มือทรัมเป็ต
และท้ายสุด ที่เปียโน
แดนนี่ บู๊ดแมน ทีดี เลมอน 1900
ผู้ยิ่งใหญ่
เอาอีกแล้ว
ไปได้มาจากไหน
ไม่รู้สิ
เห็นผู้หญิงที่นั่งอยู่โน่นไหม
เธอคนที่ฆ่าสามีตัวเอง โดยมีชู้รักหนุ่มคอยช่วย
หนีมากับเครื่องเพชรประจำตระกูล
นายว่าเพลงนี้ใช่เธอไหม จริง
เห็นผู้ชายด้านโน้นไหม
เขาลืมอดีตไม่ลง
ฟังดนตรีของเขาสิ
สมองเต็มไปด้วยความทรงจำ เขาทำอะไรมันไม่ได้
ทีนี้ดูแม่คนนั้น
เหมือนโสเภณีที่คิดจะเป็นแม่ชี
เหลือเชื่อ
ทีนี้ดูหมอนี่
เห็นท่าเดินไหม
ฉันว่าเขาใส่สูทคนอื่น
ดูจากวิธีที่เขาสวมมัน
เขาแอบเข้ามามั่วที่ชั้นหนึ่งนี่
คงจะอยากผจญภัยเรื่องรักใคร่
ตราอเมริกาประทับอยู่ที่ในตาเขา
คงจะเป็นคนแรกที่เห็นมัน
ฉันได้ยินเสียงเขาตะโกนแล้ว
อเมริกา
ซิงเกลตัน ลี แคลร์
ฮัลโหล
คุณไม่รู้จักผมหรอก
แต่ผมสงสัยว่าเราพอจะคุยกันได้มั้ย
คุยกันเหรอ
เรื่องอะไร ที่คุณชอบ ดิน ฟ้า อากาศมั้ย
เลือกหัวข้อมาเลย
โทรศัพท์ลามกเหรอ
พระเจ้า
นายใช่มั้ยปลาตัวที่ชื่อยาว
จะไปไหนมาคุยกันก่อน
เร็ว
ทางโน้น
เรามีเรื่องจะคุยด้วย
นรกขุมไหนนี่
หยุดเดี๋ยวนี้ไอ้ลูกหมา
ออกมานี่ เราไม่ทำร้ายหรอก
เราเป็นนักดนตรี
พูดอีกครั้งก็ได้ไอ้น้อง พูดอีกก็ได้
นายใช่มั้ยที่เล่นแจ๊ส 10 ประเภท รวมในเพลงเดียว
ฉันไม่เคยนับหรอก ฉันแค่มือเปียโน
งั้นเริ่มนับซะเถอะ คนคิดค้นดนตรีแจ๊สส่งเรามา
จริงเหรอ
เขาจะเอาอะไรจากฉัน
จะท้าดวลเปียโนกับนาย
เจลลี่ โรล คิดยังไงถึงจะนั่งเรือกลไฟไปยุโรป
คุณไม่เคยขึ้นอะไรลำใหญ่ กว่าเรือล่องมิสซิสซิปปี้
ผมไม่สนยุโรปสักนิด
เหตุผลเดียวที่ผมขึ้นเรือแจวลำนี้
เพราะอยากเจอหน้าสุภาพบุรุษคนหนึ่ง
ลือว่าเล่นเปียโนได้ร้อนแรง
ได้ข่าวว่าเขามีปัญหากับการขึ้นบก
เขาพูดถึงฉันเหรอน่ะ เขาพูดถึงนายล่ะ
เขาว่าเจลลี่
มีคนเล่นเปียโนเก่งกว่านาย
ผมเลยบอกตัวเองว่า
หมอนี่จะเล่นเฉียบได้ไง
ในเมื่อไม่กล้าขึ้นจากเรือลำนี้
ให้ตายเจลลี่ นายคิดค้นแจ๊สนะ
ผมบอกตัวเองว่า แกมีปัญญาซื้อตั๋วชั้นหนึ่งไปยุโรป
เรือลำนั้นจะพาแกไป แค่กระดิกนิ้วก็ฉิวแล้ว
ลองดูสักตั้งเถอะ
ตอบตามตรง กลัวหรือเปล่า
ไม่รู้สิ
ทำไมต้องดวล ดวลแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
ตอนอยู่สหรัฐได้ข่าวเขาบ่อยมาก
ฉันเชื่อว่า นั่นมันที่นั่งของฉัน
คุณใช่มั้ยที่คิดค้นแจ๊ส
เขาว่ากันอย่างนั้น
ส่วนนายคือคน
ที่ไม่กล้าเล่น นอกจากจะมีทะเลอยู่ใต้ก้น
นั่นว่าผมนะ
ประทานโทษ หลีกทางหน่อย
เจลลี่ โรล มอร์ตันไม่ได้เล่น
เขากอดโน้ตพวกนั้น
มันพลี้วเหมือนแพรวไหม ลูบไล้ผ่านร่างหญิงสาว
มือเขาไหวดุจผีเสื้อ แผ่วเบา
เขาเริ่มอาชีพในย่านดัง เรื่องเนื้อสเต็คในนิวออร์ลีนส์
เขาเรียนรู้วิธีลูบไล้คีย์บอร์ด สมัยเล่นตามซ่อง
แขกที่ขึ้นห้องอยู่ข้างบน ไม่อยากฟังเสียงอึกทึก
พวกเขาอยากให้เล่นเพลงช้า ๆ หลังม่าน และคลานรอดใต้เตียง
โดยไม่กระเทือนช่วงบทพิศวาส
นั่นล่ะดนตรีแนวที่เขาเล่น
และแนวนั้น เขาคือสุดยอดจริง ๆ
วิเศษ
ตานาย กลาสี
ไซเลนท์ไนท์เหรอ เพลงคริสต์มาสไม่ใช่เหรอ
เขาเข้าใจหรือเปล่าว่านี่มันแข่ง
ไซเลนท์ไนท์นี่แจ๊สเหรอ
ถึงคริสต์มาสแล้วเหรอนึ่
เจลลี่ โรลโชว์ซิแจ๊สเป็นยังไง
นายเป็นอะไรไป
มันอดไม่ไหว เพลงมันทำฉันเศร้า
ทั้งลำถือหางนาย
ฉันพนันด้วยค่าแรงทั้งปี
ถ้าตอนนี้อยู่เนเธอร์แลนด์ รีบกลับมาคิดเพลงได้แล้ว
พนันบ้างได้มั้ย ไม่ได้
พนันตัวเองมันซวย
ฉันจะพนันข้างเขา เขายิ่งใหญ่จะตาย
นายมันบ้ารู้ตัวมั้ย
ถ้านายแพ้นายยังได้เงินคืน
เพลงเดียวกับเมื่อครู่เลย
งานนี้หมดตัวกันเป็นแถว
เหลือเชื่อชะมัด
นายทำได้ดีกว่านั้นตั้งเยอะ
เจลลี่ สอนวิธีเจ๊งให้พวกเขาหน่อย
เอานี่ยัดก้นนายซะ
แม็กซ์ ขอบุหรี่ตัวหนึ่ง
นายไม่ตั้งใจนึ่
เอาบุหรี่ให้ฉัน นายไม่สูบ
เป็นอะไรไป
เล่นมือเดียวนายยังชนะขาด สู้สิ
บุหรี่น่ะจะให้หรือไม่ให้
มีหวังต้องไปขุดถ่านหินทั้งชาติ
เอาบุหรี่มาทีได้มั้ย
นายวอนเองนะ
สูบไป
ฉันสูบไม่เป็น
เจลลี่ โรล มอร์ตัน เก็บตัวอยู่ในห้องตลอดการเดินทาง
พอเราถึงเซ้าธ์แธมตัน เขาลงจากเรือแล้วกลับอเมริกา
1900 มองเขา
เดินลงท่าที่ร้างผู้คน
เขาพูดสั้น ๆ ว่า แจ๊สฝืด ๆ
เขาพูดแค่นั้น
แจ๊สฝืด ๆ
เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อที่สุด
ผมพลาดเรื่องสำคัญไปหรือเปล่า คงอย่างนั้นมั้ง
แย่จริง ไม่ต้องห่วง
เพื่อนเราเล่าให้ฟังทีหลังแน่ แน่นอนที่สุด
ขอบคุณ เขาเล่านิทานได้เก่งจัง
นี่ไม่ใช่นิทานครับ ในนี้ไม่มีใคร
เรามาหลายคนเขาอาจจะกลัว
คุณไปได้แล้ว ไม่อย่างนั้นผมแจ้งตำรวจแน่
กลับไปทำงาน เร็วเข้า
ขอโอกาสอีกครั้งเถอะ ถอยไปเพื่อน
พรุ่งนี้เที่ยง เรือลำนี้จะเป็นอดีต
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
เสร็จล่ะ ลุงใจเย็น
นี่ผมเองนะ
นายอีกแล้วเหรอ เก็บปืนก่อนได้มั้ย
เอาของมาขายแล้วกลับมาขโมยคืนเหรอ ลูกไม้โบราณ
ฉันน่าจะเดาออก นายมันโจร
ไม่ ๆ ผมกำลังหาไอ้นี่
จะเอาไปทำอะไร
เป็นเรื่องความเป็นความตาย ผมต้องยืมเครื่องเล่นด้วย
ทั้งขี้ขโมย ทั้งโกหก ผมมีเวลาไม่มากนะ
แต่ฉันมี เพราะปืนอยู่ในมือฉัน
มีด้วยเหรอไอ้การอัดเสียงบนเรือน่ะ
ถ้าเพื่อนนายเล่นจริง
ต้องมีช่วงหนึ่งที่เขาขึ้นจากเรือ
ถูกมั้ย ไม่มีทางลุง
เขาอัดเพลงนั้นด้วยใจรัก
เป็นงานที่เยี่ยมที่สุด
แต่ไม่ได้ขึ้นจากเรือไปอัด
ไม่แม้สักนาทีเดียว
ดังทะลุฟ้าแน่
ถ้ามันขายได้
ซึ่งเราเองมั่นใจ
คุณรุ่งแน่ คุณ 1900
ให้ผมเรียก 19 เฉย ๆ ได้มั้ย
นี่มันจะเจ็บปวดใช่มั้ย พร้อมครับคุณสุภาพบุรุษ
ฟังนับนะ
1, 2, 3..
19
เป็นเพลงที่มหัศจรรย์
ชื่อเพลงอะไร
รับรองคนฟังน้ำตาร่วง
แต่ว่ามันต้องมีชื่อ
จับใจอย่างพลิ้วแผ่วในสายลม
เยี่ยม เหมือนเคย
นายประสบความสำเร็จแน่
ที่นายต้องทำแค่ก้าวเท่านั้นเอง
ก้าวอะไร
ขึ้นฝั่งสิ ไปจากเรือผุ ๆ ลำนี้
ไปเป็นคนมีชื่อเสียง ไปร่ำรวย
ไม่ได้ขัดจังหวะนะ
แต่ด้วยนี่
คุณจะมีทุกอย่าง
โดยไม่ต้องก้าวขึ้นจากเรือ
เราจะผลิตเป็นล้าน ๆ แผ่น
คนทั้งโลก
จะได้ยินดนตรีของคุณ
คุณ 19
เพลงของผมจะไม่ไปไหน ถ้าผมไม่ไปด้วย
อย่าแตะ
คุณทำแบบนั้นไม่ได้
ทำสัญญากันแล้วคุณกลับใจไม่ได้
ผมกลับใจเสมอ
คุณ
ผมจะยินดีถ้า
คุณครับ
ผมจะปลี้มใจ
ถ้าคุณจะยอมรับ
จานเสียงนี่ไว้
ว่ายังไงคุณปาโดน หลบมายืนนับคลี่นอยู่หรือไง
กัปตันบอกว่าอีกสักครู่จะผ่านเส้นรุ้ง
เยี่ยมเลยจะได้มีอะไรดูบ้าง
สังเกตมั้ยทะเลเปลี่ยนสีวันละ 10 ครั้ง
มากกว่านั้น ฉันดูทะเลได้ทั้งวันนะ
ชาวไร่ไม่ชอบมองทะเล
เพราะว่ากลัว ฉันได้ยินมาอย่างนั้น
ไม่จริงหรอก
ครั้งหนึ่งพ่อฉันบอกว่าเขาได้ยินเสียงมหาสมุทร
จริงเหรอ มันพูดว่าไง
บอกไม่ได้หรอก มันเป็นความลับ
ความลับควรถูกปกปิด
ชักตกหนักแล้ว กลับเข้าข้างในเถอะ
ฉันช่วยประคอง
คนต่อไป
ขอทางหน่อย
คุณครับ
คุณจะไปหาพ่อใช่มั้ย
ใช่ คุณรู้ได้ยังไง
ผมว่าผมเคยเจอเขา
บนเรือลำนี้ เมื่อ 2-3 ปีก่อน
ฉันไม่รู้เขามาลำนี้หรือเปล่า
ผมมั่นใจ
เขาเล่นมูเซ็ท, ใช่มั้ย
เราเคยเล่นด้วยกัน
ไม่รู้เขาจะจำได้มั้ย
ฝากทักทายเขาด้วย
ได้ค่ะ
คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นใคร
เเปลกนะ
มันเป็นความลับ
ความลับควรถูกปกปิด
ถึงแม้ผมว่าพ่อคุณจะคิดเป็นอย่างอื่น
เร็ว ๆ หน่อยสิ
จะรอถึงสุดสัปดาห์เหรอ
ช่วยกรุณารับจานเสียงนี่ไว้ด้วย
ฉันไม่ได้ยิน
ผมอยากให้คุณ
รับจานเสียงนี่เอาไว้
ฉันไม่ได้ยิน
โชคดี
ขอบคุณ คุณก็เช่นกัน
ว่าง ๆ แวะไปเยี่ยมเราบ้าง
เราอยู่ที่ถนนม็อทท์ เลขที่ 27
พ่อฉันมีร้านขายปลา
ไม่แน่
ปาโดน โอเค
คนต่อไป
ก้าวระวัง ๆ นะ
เดินตามไป
เขาไม่เคยเอ่ยถึงเธออีก ผมก็ไม่เคยถาม
อย่างน้อยก็ในอีก 12 เที่ยวถัดมา
เขาดูสบายใจเหมือนอย่างที่เคย
ความนิยมในตัวเขาพุ่งถึงขีดสุด
ค่ำหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ
ครึ่งทางระหว่างเจนัวกับนิวยอร์ค
ตรงกลางมหาสมทร
ภายใน 3 วันหลังจากถึงนิวยอร์ค
ฉันจะขึ้นจากเรือล่ะ
ใบ้ไปเลยเหรอ
เปล่า ดีใจ
ปุบปับเลยเหรอ
เพื่อนเอ๋ย วิเศษเลย
ฉันต้องดูบางอย่างบนบก
อะไร มหาสมุทรไง
พูดเป็นเล่น
นายเห็นทะเลมาตั้งแต่เกิด
ใช่ แต่จากตรงนี้
ฉันอยากเห็นมันจากบนบก
จะยากอะไรพอถึงท่าก็เอี้ยวตัวมองซะ
ไม่เหมือน
บนบกเราจะได้ยินเสียงมัน
แต่บนเรือไม่ได้ยิน
หมายความว่ายังไงเสียงมัน
เสียงมัน
เหมือนกับ
เสียงกู่ร้อง
บอกว่าชีวิตคือสิ่งดี
ได้ยินแล้วจะรู้ว่าต้องทำอะไรที่จะใช้ชีวิต
ถึงฉันจะอยู่ที่นี่ตลอดไป
แต่ท้องทะเลจะไม่ยอมบอกอะไรฉันแน่
แต่ถ้าขึ้นจากเรือ
อยู่บนบกสัก 2-3 ปี
ฉันจะเป็นคนธรรมดา
เหมือนอย่างคนอื่น
สักวันหนึ่ง
ฉันจะไปที่ชายฝั่ง
มองดูมหาสมุทร
ได้ยินเสียงร้อง
ฉันไม่รู้ใครเล่าหรือนายสร้างเรื่องขึ้นมาเอง
อยากรู้มั้ยฉันคิดอะไร
ฉันคิด
ว่าเหตุผลที่นายอยากขึ้นจากเรือ คือผู้หญิง
ต้องเรื่องผู้หญิงแน่
แต่ถึงไม่ใช่เพราะผู้หญิง ฉันก็ยังไม่สบายใจ
เพราะฉันอยากให้นายขึ้นนานแล้ว
ไปเล่นให้คนบนบกได้ฟัง
แต่งงานกับผู้หญิงดี ๆ มีลูก
มีทุกอย่างในชีวิต
อาจไม่เลอเลิศ
แต่คุ้มกับความพยายาม
นายจะมาเยี่ยมฉันใช่มั้ย บนบกน่ะ
แน่นอน
นายจะได้แนะนำฉัน ให้รู้จักแม่ของลูก ๆ นาย
เชิญฉันไปดินเนอร์วันอาทิตย์
ฉันจะซื้อของหวาน กับไวน์ติดมือไป
นายจะบอกว่าฉันไม่น่าซื้อ
เวลานายพาฉันเดินชมบ้าน รูปร่างเหมือนเรือ
เมียนายจะเข้าไปอบไก่งวง
ฉันจะบอกว่าเธอทำอาหารอร่อยมาก
เธอจะบอกว่านายพูดถึงฉันตลอด
รู้มั้ย ฉันจะให้เสื้อโค้ทขนอูฐนายตัวหนึ่ง
นายจะได้ดูสง่าเวลาที่ขึ้นบก
กี่คนที่ผมเห็นเอ่ยคำลา ตรงท่าเรือโดยไม่ยี่หระ
แต่ตอนที่ผมเอ่ยลา 1900 ผมใจหาย
เราหัวเราะและพูดว่า "แล้วเจอกันนะ"
แต่ลึก ๆ เรารู้ว่าจะไม่ได้เจอกันอีก
ลาก่อน 1900 ขอให้สนุกนะ
ทำอะไรระวังด้วยล่ะ
ขอให้โชคดีนะ 1900
ว่าง ๆ เขียนหาเราบ้างนะ
ฝากทักทายบรอดเวย์ด้วย
เหยียบขี้หมาเหรอ
สงสัยคงลืมอะไรมั้ง
อาจจะลืมว่าทำไมถึงขึ้นฝั่ง
ต้องการอะไร
หลังจากนั้นเขาทำตัวแปลกอยู่นาน
ไม่ยอมพูดกับใคร
ขลุกอยู่กับตัวเองวันแล้ววันเล่า
เหมือนง่วนกับธุระตัวเอง
แล้ววันหนึ่ง ผมนั่งอยู่ที่บาร์
ขอบใจสำหรับโค้ท
น่าอายชะมัด
ฉันดีขึ้นเยอะแล้ว
ชาตินี้คงไม่ขึ้นฝั่ง
ยังเล่นดีเหมือนเดิม
ผมขึ้นจากเรือเมื่อ 21 สิงหาคม 1933
พร้อมด้วยใบลากับค่าแรง ทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง
ผมรู้ไม่ช้าก็เร็วต้องเบื่อทะเล
ก็เลยขึ้นฝั่งมา
ผมไม่ได้ข่าว 1900 หรือเรือเวอร์จิเนียนอีกเลย
ไม่ใช่ว่าลืมหรอกนะ ตรงกันข้ามเลย
ระหว่างสงครามผมถามตัวเองเสมอ
1900 จะทำยังไงถ้าเขาอยู่นี่
ใครรู้เขาจะพูดอะไร
สงครามเฮงซวยมั้ง
แต่ถ้าผมพูด ความหมายมันจะต่างกัน
เวลาผ่านไปนานมากนะ
เขาอาจไปแล้วก็ได้
เขาอาจไปที่ร้านขายปลา แล้วแต่งงานกับแม่คนนั้น
ไม่แน่
คอนน์
แข้งขาอ่อนหรือไง
ไปขุดแผ่นเสียงมาจากไหน
หลายปีนี่นายทำอะไรอยู่
แต่งเพลงไง
แม้แต่ช่วงสงครามเหรอ
แม้แต่ตอน ไม่มีใครเต้นรำอีกแล้ว
แม้แต่ตอนลูกระเบิดถูกทิ้งลงมา
ฉันเล่นไปเรื่อย
จนเรือมาจอดที่นี่
นี่น่ะเรือ
ภูเขาดินระเบิดที่พร้อมจะระเบิดมากกว่า
อันตรายไปนิดว่ามั้ย
นายล่ะแม็กซ์ ทรัมเป็ตไปไหน
ฉันเลิกเล่นได้สักพัก
แต่ตอนนี้ ซักอยากเริ่มเล่นใหม่
มีไอเดียใหม่ ๆ
มาเล่นคู่กันเถอะ นายกับฉัน
ไม่ก็ตั้งวง
วงแดนนี่ บู๊ดแมน ทีดี เลมอน 1900 วงใหญ่
แค่ฟังก็ขนลุก
เราดังแน่ ๆ
เถอะน่า 1900 นายไปกับฉัน
เราจะยืนดูเรือโดนระเบิด
แล้วค่อยเริ่มชีวิตใหม่
บางครั้งชีวิตมันต้องเป็นแบบนื้
ต้องย้อนกลับไปเริ่มต้นใหม่
คนเราไม่มีวันจนมุม
ตราบใดที่ยังมีเรื่องราวดี ๆ
มีคนเอาไว้เล่าให้ฟัง
จำได้มั้ย
นายบอกฉันเอง
นายมีเรื่องเล่าเยอะแยะแน่
ทั้งโลกคงอยากฟังทุกคำของนาย
คลั่งไคล้ดนตรีของนาย
เชื่อฉันเถอะ
มันคือความลับ
นายมองไม่เห็นจุดจบของมัน
จุดจบ
ช่วยหน่อย
ช่วยชี้ทีมันจบตรงไหน
ทุกอย่างเข้าท่าตอนลงสะพานเรือ
ฉันดูสง่า
ในเสื้อโค้ทของฉัน
ฉันดูหรูเชียว
ฉันกะจะไปจริง
รับรองได้
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา
สิ่งที่ฉันเห็นไม่ได้หยุดฉันหรอก
ไอ้ที่ไม่เห็นต่างหาก
นายพอเข้าใจมั้ย
สิ่งที่ฉันไม่เห็น
เมืองที่กว้างใหญ่มีทุกอย่างยกเว้นจุดจบ
มันไม่มีนะ
สิ่งที่ฉันไม่เห็น คือทั้งเมืองมันสิ้นสุดตรงไหน
ปลายทางโลกน่ะ
เปียโนเป็นตัวอย่าง
มีคีย์เริ่ม มีคีย์จบ
มี 88 คีย์เสียงไม่มีวันเป็นอย่างอื่น
มันไม่ใช่ไม่มีสิ้นสุด
นายมีที่สิ้นสุด
คีย์พวกนั้น ดนตรีที่นายเล่นออกมา มันมีสิ้นสุด
นั่นฉันชอบ
นั่นฉันทำใจได้
แต่พ้นสะพานขึ้นท่าเรือนั่นไปคือ
คีย์บอร์ดที่มีคีย์นับร้อยนับพันไม่มีที่สิ้นสุด
มันไม่มีสิ้นสุด
คีย์บอร์ดมันมีที่สิ้นสุด
ถ้าคีย์บอร์ดมีที่สิ้นสุด
ก็ไม่มีเพลงที่นายจะเล่นได้
นายนั่งบนม้านั่งผิดตัว
นั่นเปียโนของพระเจ้า
ถนนอย่างเดียวมีเป็นพัน ๆ สาย
นายจะรู้ได้ไงจะเลือกสายไหน
ผู้หญิงคนหนึ่ง
บ้านหลังหนึ่ง
ที่ดินผืนหนึ่ง
ทิวทัศน์แห่งหนึ่งเอาไว้มอง
มีทางตายวิธีหนึ่ง
เหมือนนายแบกโลกไว้
โดยไม่รู้ว่าจะจบลงเมื่อไหร่
แค่คิดถึงมันนายไม่กลัวบ้างเหรอ
ความร้ายกาจของการมีชีวิตอยู่
ฉันเกิดบนเรือลำนี้
โลกทั้งโลกผ่านไปมา
คนโดยสาร 2 พันคนในแต่ละเที่ยว
ทุกคนมีความหวัง
แต่ไม่ไกลเกินหัวเรือจรดท้ายเรือ
เราเล่นเพลงให้สบายใจ
แต่บนเปียโนนั่นมันไม่ใช่ไม่สิ้นสุด
ฉันเรียนรู้ที่จะอยู่อย่างนั้น
บนบก
มันเป็นเรือลำใหญ่ไปสำหรับฉัน
เป็นผู้หญิงที่สวยเกินไป
การเดินทางที่ยาวไป
น้ำหอมที่หอมเกิน
เป็นเพลงที่ฉันไม่รู้วิธีแต่ง
ฉันไม่มีวันก้าวลงจากเรือ
ทางที่ดี
ฉันก้าวออกจากชีวิตดีกว่า
เพราะยังไง
ฉันไม่มีตัวตนอยู่แล้ว
นายคือข้อยกเว้น
นายคนเดียวที่รู้ว่าฉันอยู่นี่
นายเป็นชนกลุ่มน้อย
พยายามทำตัวให้ชินไว้
อภัยให้ฉันด้วยเพื่อน
ฉันไม่ไปด้วยหรอก
แม็กซ์
มีคนค้นรายชื่อ
พยายามหาชื่อฉันแต่ไม่เจอ
เจ้าชื่ออะไรนะ
1900 ครับ
นี่แมน ไนติงเกล ไนท์สต๊อค นิตเติ้ลดีน
ผมเกิดบนเรือครับท่าน
ไหนว่ายังไงนะ
เกิด โตและตายบนเรือ สงสัยในบัญชีคงไม่มี
ใช่
เรือล่มเหรอ
เปล่าครับ โดนระเบิดขนาด 6 ตันครึ่ง
รู้สึกดีขึ้นหรือยัง
ครับสบายดี ยกเว้นแขนด้วนไปข้าง
เเขนเหรอ
ครับโดนแรงระเบิด
ที่โน่นคงพอหาได้สักข้าง
แขนข้างไหนนะที่ขาดไป
ซ้ายครับ
ข้าเสียใจด้วยจริง ๆ
ดูเหมือนเรามีแขนขวาอยู่ 2 ข้าง
แขนขวา 2 ข้าง
คงอย่างนั้นมั้ง
เจ้าจะเกี่ยงมั้ยถ้าหาก
อะไรครับ
จะยอมรับแขนขวา แทนที่จะเป็นแขนซ้าย
คิด ๆ ดูแล้ว
แขนขวาดีกว่าไม่ได้อะไร
ข้าเห็นด้วย
ไม่ใช่เรื่องตลกนะ
ต้องเละเทะแน่
อยู่ไปชั่วนิรันดร์กับแขนขวา 2 ข้าง
เวลาทำท่าสัญลักษณ์ไม้กางเขนล่ะ
แม็กซ์
ลองนึกเพลง ที่ฉันเล่นด้วยแขนขวา 2 ข้างได้สิ
บนโน้นคงมีเปียโนนะ
เป็นลุงจะทำยังไง
ไม่รู้สิ
คงรู้สึกว่าตัวเอง ไร้ค่า
ช้าหรือเร็วทุกเรื่องมันต้องจบ
ไม่เหลืออะไรให้ต่อเติม
ขอบคุณครับ
คอนน์
มืเรื่องหนึ่งฉันไม่เข้าใจ
ใครเอาเศษจานเสียงไปซ่อนไว้ในเปียโน
ก็ยืนอยู่นี่ไง
งั้นนายก็ไม่เชิงทำตัวไร้ค่า
คอนน์
เอาคืนไปเถอะ
นายคงต้องใช้มัน
เงินน่ะช่างมันเถอะ
เรื่องดีอย่างนี้มีค่ากว่าทรัมเป็ต
โอเค..ลุง
OCR by Salsa Santana 19 June 2014